Sanat, sepet işler...

  AŞK, BÜYÜ, vs. Hayat, şu bu, vs. Çok bitik, çok boktan. Hayat geçmiyor, ya da çok hızlı geçiyor. Pandemi bitirdi hepimizi, ruh halimizi perişan etti. Piç gibi bıraktı ortada bizi. Şahı, padişahı, kraliçeyi, kralı, eve kapatan 1 gramlık virüs bizim gözümüzün yaşına bakar mı! 1 gramlık virüs şirketleri iflas ettirdi, milyonlarca insanı işsiz bıraktı, gezegenin canına okudu. Şahsım bitik, şahsım işe yaramaz, şahsımın yaka iğnesi kadar kıymeti kalmadı, şahsım ebleh biri oldu. Bön bön etrafıma bakıyorum. Okuduğum kitaptaki bir cümleyi anlamak için üç kere okuyorum, yine anlamıyorsam oturduğum yerden kalkıp etrafı silip temizliyorum. Ev cillop gibi oldu, bal dök yala. Hayatın normal aktığı zamanlarda işlerime yardımcı olan Seyhan beni bıraktı, köyüne yerleşti. O gidince iş başa düştü, bir yılda Ev İşleri Profesörü oldum. Yemek yapmada master tezi yapmak üzereyim, Sahrap Soysal'da kim oluyormuş! Getir- Götürcüler ancak benim getir götürümü yapar. Seyhancığımın yerleşecek köyü var, ben n...

 BLOG NEREDEN ÇIKTI? Sadece fikrimi söylemek için blog açtım.  Pandemide zaman geçmek bilmiyordu, yapacak işler giderek azalmıştı, bu sene bahçe kazacak, çapa yapacak, domates biber ekecek gücü bulamamıştım, odaklanma sorunu yaşadığım için az kitap okuyordum, tiyatro hayatımdan çıkmıştı, o zaman ne yapacaktım ben? Ben de yazarım,  e durduğun hata, başla o zaman komutuyla kendi kendimi motive ettim ve yazmaya başladım. Yazdıklarımı başkaları da okumalı mı, tabii ki okumalı, niçin okumasın? Ne yazmalıydım, bir süre buna cevap aradım. Sanat sepet işleri benden sorulurdu, işsiz güçsüz oturuyordum, dizi, film, oyun seyrediyordum, az da olsa kitap okuyordum, okuduklarımı, izlediklerimi eşle dostla paylaşıyordum, sosyal medya hesaplarımda tanıtıyordum. Bir sayfam olsa, orada paylaşsam fikirlerimi. Fena fikir değil, hem kalıcı, senden sonra da bakılır, kim olduğun hatırlanır. Derken konu buralara geldi, ortaya bu blog çıktı. Dahiyane bir fikir değildi belki ama işe yarar gözüküyo...